Vuur

“Ik zal je niet tegenhouden, M”
Mijn zorgvuldig opgebouwde betoog stokten in mijn keel.
Hier is de witte vlag. Staakt het vuren.

Zijn ogen stonden vermoeid.
Geen strijd. De Zeven Grote Argumenten bleven roerloos liggen op het puntje van mijn tong.

“Je wist dit toch al voor je hier binnenstapte, M”
Zijn blik eerder bezorgd.
“Maar deze keuze is absoluut. Later is twijfel niet meer mogelijk. Een bepalende ja of een bepalende nee.”

De rollen keerden om. Twijfel kroop langzaam omhoog en begon te jeuken onder mijn huid.
“Vertel mij je minste twijfel, M.”
Er is geen weg terug.

“Geen twijfel”
Het vuur brandde in elke plooi.

Ik loog.

Deur op een kier

Mijn rechter grote teen knelt. Ik kan niet stilstaan. Verrekte nieuwe laarsjes! Hoe meer het mijn aandacht krijgt, hoe stekender de pijn. Wiebelen van het ene been op het andere. Auw.

Had ik maar die sokjes aangetrokken. Zouden mijn voeten vast minder zweten. En ik wat beter stilstaan. Verrekte kantoor zonder airco!

Waarom kon ik niet kiezen voor ‘casual chic’, zoals dat tijdschrift van laatst. Nee. Ik moest en zou strikte klasse uitstralen. Hakken, niks ‘casual’. Recht voor de raap. Hoofd omhoog, borst vooruit. Ik weet wat ik wil.

Maar weet hij het?

Pff. Geen tijd meer gehad om mijn haar te checken. Een weerspannige lok strijkt over mijn rechter wang. Helaas, ik voel dat deze details het verschil zullen maken. Het zit niet mee.

Adem diep in en uit.

Kan ik niet toegeven dat de zenuwen niet gevoed worden door knellende schoenen, verstikkende hitte en nét niet de perfecte looks. Alle stress door hem. Een ja of een nee.

De deur gaat open.

Mollie, jouw beurt.

Het voelt een beetje als sterven.

Een nieuw begin

Dikke vlokken dwarrelen in mijn haren. Ogen dichtgeknepen, ze verdragen het aanblik niet. Het kriebelt in mijn neus. Konden dit sneeuwvlokken zijn!
Maar het is maandag, zweetdruppels lopen over mijn gezicht. Gelukkig geen tijd gehad voor mascara vanmogen! 26°C geeft mijn onbetrouwbare thermometer bij het vogelbad. Mijn neus kriebelt van de dikke vlokken pluis. Pluispollen. **ik nies**

Gisteren al gedacht dat dit niet de beste dag uit mijn leven moest worden. Gisteren na twee glazen heerlijke Suidafricaanse wijn gezworen dat de nieuwe start er zou zijn.
Hier is het startschot.

Mijn hoofd is nog wat in de war. Hoe kan het ook, met hete pluispollen, terwijl het verlangt naar de gure aprilwind... Terwijl het droomt van stortbuien en een heerlijk harde storm. Donder. Bliksem. Je oprollen als een foetus onder het warme donsbed. Het zou me zoveel beter passen.
Maar hier is het startschot.
Geen tijd voor spijt.

GO